مخالفت‌های قانونی در ایالات متحده با معامله ۱۰ میلیون دلاری خرید داده‌های شرکت هواپیمایی ورشکسته Spirit Airlines توسط Google وارد فاز جدیدی شده است. سناتور الیزابت وارن (Elizabeth Warren) و نماینده کنگره، استیون هورسفورد (Steven Horsford)، در نامه‌ای مشترک به سوندار پیچای (Sundar Pichai)، مدیرعامل گوگل، و دیو دیویس (Dave Davis)، مدیرعامل اسپریت، نگرانی شدید خود را از این معامله ابراز کردند. این نامه که توسط اتحادیه مهمانداران هواپیما (AFA-CWA) به صورت آنلاین منتشر شده، به امضای ۱۲۱ سناتور و نماینده کنگره آمریکا رسیده است که همگی «نگرانی جدی» خود را درباره فروش پیشنهادی داده‌های داخلی اسپریت به گوگل برای آموزش سیستم‌های هوش مصنوعی اعلام کرده‌اند.

تلاش گوگل برای توسعه هوش مصنوعی در تبلیغات و قیمت‌گذاری پویا

شرکت Google در ماه اوت اعلام کرد که قصد دارد با پرداخت حدود ۱۰ میلیون دلار، داده‌های داخلی شرکت هواپیمایی متوقف‌شده Spirit Airlines را خریداری کند. هدف اصلی گوگل از این اقدام، استفاده از داده‌های مذکور برای آموزش سیستم‌های هوش مصنوعی خود در زمینه «هدف‌گیری تبلیغاتی پیش‌بینانه» (predictive ad targeting) و «قیمت‌گذاری پویا» (dynamic pricing) است. تحلیل‌های پیش‌بینانه و اقتصاد رفتاری، یک چرخه بازخورد برای تبلیغ‌دهندگان ایجاد کرده‌اند که به آن‌ها اجازه می‌دهد تصمیمات آینده مصرف‌کنندگان را بهتر پیش‌بینی کرده و حتی پیش از اقدام به خرید، بر رفتار آن‌ها تأثیر بگذارند.

جلسه دادگاه که برای تاریخ ۱۴ اکتبر برنامه‌ریزی شده است، سرنوشت این حجم عظیم از اطلاعات را مشخص خواهد کرد. این داده‌ها شامل ۱۰۰ میلیون ایمیل، ۵۰۰ میلیون پیام چت، اسناد سازمانی و تاریخچه عملیاتی شرکت اسپریت است. البته گوگل اعلام کرده که اطلاعات شخصی مسافران و داده‌های مربوط به کارت‌های اعتباری آن‌ها از این معامله مستثنی شده است.

ورود به قلمرو ناشناخته و تهدید حریم خصوصی کارکنان

نمایندگان کنگره در نامه خود تأکید کرده‌اند که «این فروش نشان‌دهنده ورود به قلمرویی ناشناخته است.» بخش عمده‌ای از نگرانی قانون‌گذاران به وجود داده‌های بسیار حساس کارکنان در این بسته اطلاعاتی مربوط می‌شود. این داده‌ها شامل سوابق پرسنلی، کارت‌های ساعت‌زنی، اطلاعات حقوق و دستمزد، سوابق مالیاتی و قراردادهای استخدامی کارکنان است.

این اطلاعات در چارچوب یک رابطه کاری ایجاد و ارائه شده‌اند و ممکن است حاوی اطلاعات بسیار حساسی درباره تک‌تک کارگران باشند. مصرف‌کنندگان نسبت به کارکنان از محافظت‌های حریم خصوصی بیشتری برخوردارند، در حالی که اسپریت اطلاعات خصوصی بسیار بیشتری درباره کارکنان خود نسبت به مشتریانش جمع‌آوری کرده است.

قانون‌گذاران اصرار دارند که اطلاعات مربوط به کارکنان باید تا حد امکان از این بسته داده‌ای حذف شود. برای داده‌های باقی‌مانده نیز این گروه خواستار مشارکت مستقیم کارگران جهت تشکیل یک کارگروه بررسی محرمانه مستقل و همچنین وضع محدودیت‌های قانونی و قابل اجرا بر نحوه استفاده یا اشتراک‌گذاری این داده‌ها شده‌اند.

مطالبات کنگره برای اصلاح فرآیندهای انتقال داده

در بخش دیگری از این نامه، نمایندگان از گوگل خواسته‌اند تا یک «پروتکل بی‌نام‌سازی معنادار» (de-identification protocol) را با توافق کارگران آسیب‌دیده تدوین کنند. علاوه بر این، آن‌ها خواستار ایجاد یک فرآیند بررسی مستقل برای حفظ محرمانگی اطلاعات کارکنان و اعمال محدودیت‌های جدی بر استفاده‌های بعدی از این داده‌ها در زنجیره‌های پایین‌دستی شده‌اند.

اعضای کنگره تصریح کرده‌اند که از پرونده گوگل و اسپریت به عنوان مبنایی برای رسیدگی به نگرانی‌های مربوط به حریم خصوصی داده‌ها در شرکت‌های ورشکسته در آینده استفاده خواهند کرد. بر اساس این نامه، باید قوانین مشخصی وضع شود تا تضمین کند اطلاعات حساس کارگران در آینده به گونه‌ای مورد استفاده قرار نمی‌گیرد که منجر به شناسایی یا پروفایل‌سازی آن‌ها شود.