پلتفرم‌های بزرگ فناوری از جمله Meta، Google، OpenAI و TikTok، ابزارهای اتوماسیون هوش مصنوعی خود را گسترش داده‌اند. این تغییرات کنترل‌های انسانی در فرایند ساخت و پخش آگهی را تضعیف کرده و مسئولیت کامل حقوقی و مقرراتی محتوای تولیدشده توسط هوش مصنوعی را بر دوش تبلیغ‌دهندگان قرار داده است. طبق گزارش مارتن آلبادرا (Maarten Albarda)، موسس مجموعه Flock Associates، این پلتفرم‌ها نظارت انسانی را به گزینه‌ای پرهزینه تبدیل کرده و ابزارهای خودکار خود را به صورت پیش‌فرض فعال می‌سازند.
تغییر یک‌طرفه شروط قانونی و بازنویسی الگوریتمی آگهی‌ها
در تازه‌ترین اقدام، Meta شروط تجاری خود را به‌گونه‌ای تغییر داده است که ۱۰۰ درصد مسئولیت حقوقی و مقرراتی خروجی‌های هوش مصنوعی بر عهده تبلیغ‌دهنده باشد؛ این در حالی است که خود این پلتفرم هشدار می‌دهد که ابزارهایش دچار خطا می‌شوند. موتور Advantage+ متعلق به Meta حساب‌های تبلیغاتی را به‌طور خاموش به این شروط جدید منتقل کرده و امکان لغو فعال‌سازی (Opt-out) را اختیاری ساخته است.
هم‌زمان، OpenAI قابلیت بهبودهای خلاقانه (Creative Enhancements) را در تبلیغات خودسرویس ChatGPT Ads به حالت فعال پیش‌فرض درآورده است. این ویژگی به الگوریتم‌ها اجازه می‌دهد بدون تایید قبلی تبلیغ‌دهندگان، تیترها را بازنویسی کنند، توضیحات را تغییر دهند و حتی نشانی‌های اینترنتی صفحات فرود (Landing Page URLs) را به‌صورت آنی و متناسب با پرسش‌های کاربران هدایت کنند.
شرکت Google نیز مسیر مشابهی را با سرویس‌های Performance Max و دارایی‌های خودکار ایجادشده (Automatically Created Assets) در پیش گرفته است؛ ابزارهایی که با بررسی دامنه‌های برند، متن آگهی را به‌طور خودکار تولید می‌کنند و در صورت عدم لغو به‌موقع، بودجه‌ها و کلیدواژه‌ها را گسترش می‌دهند. همچنین TikTok با به‌روزرسانی مجموعه Smart+، انتخاب گروه‌های جمعیتی، جانمایی دستی آگهی و زمان‌بندی خلاقانه را در یک چرخه بسته الگوریتمی ادغام کرده است.
هزینه‌ها و جریمه‌های الگوریتمی برای نظارت انسانی
اگرچه انصراف از این ابزارهای خودکار از نظر فنی هنوز امکان‌پذیر است، اما پلتفرم‌ها نظارت انسانی را به یک گزینه پرهزینه تبدیل کرده‌اند. بازاریابانی که به‌طور فعال گزینه‌های خودکار را غیرفعال می‌کنند — از جمله لغو توسعه‌های خلاقانه Advantage+ در Meta، خاموش کردن دارایی‌های خودکار Google یا رد بازنویسی‌های پویا در OpenAI — با عواقب مالی و عملیاتی روبه‌رو می‌شوند.
- افزایش هزینه به ازای هر هزار نمایش (CPM بالاتر)
- محدودیت در دسترسی به موجودی فضاهای تبلیغاتی (Restricted Inventory)
- کاهش سرعت و توزیع الگوریتمی آگهی‌ها
پلتفرم‌ها مدل‌های تحویل آگهی خود را به شکلی طراحی کرده‌اند که محدودیت‌های انسانی را به‌عنوان «مانع الگوریتمی» تلقی می‌کنند. علاوه بر این، لغو فعال‌سازی ابزارها معمولاً دائمی نیست؛ به‌روزرسانی‌های جدید، تکثیر کمپین‌ها و ارائه ویژگی‌های تازه توسط پلتفرم‌ها غالباً تنظیمات را به حالت پیش‌فرضِ بدون دخالت انسان بازمی‌گردانند و تبلیغ‌دهندگان و آژانس‌های آن‌ها را در موضع دفاعی مداوم قرار می‌دهند.
بحران حقوقی و نظارتی برای برندهای بزرگ
اگرچه کسب‌وکارهای کوچک ممکن است از اتلاف بودجه یا متون عجیب هوش مصنوعی آسیب ببینند، اما بحران اصلی متوجه برندهای متوسط و بزرگ است. یک فروشگاه محلی ممکن است تنها بودجه اندکی را به دلیل یک تصویر نامناسب تولیدشده توسط هوش مصنوعی از دست بدهد، اما برندهای بزرگ تحت ضوابط سخت‌گیرانه حقوقی، مقرراتی و علائم تجاری فعالیت می‌کنند.
برای شرکت‌های فعال در حوزه امور مالی، بهداشت و درمان، نوشیدنی‌های الکلی یا خرده‌فروشی‌های زنجیره‌ای، یک تیتر بررسی‌نشده، ادعای تخفیف تاییدنشده یا افشاگری نادرست تولیدشده توسط هوش مصنوعی، صرفاً یک اشتباه خلاقانه نیست، بلکه تخلف مقرراتی و ریسک دعاوی حقوقی گروهی محسوب می‌شود.
با انتقال کامل مسئولیت حقوقی به برندها، نقض دستورالعمل‌های کمیسیون فدرال تجارت (FTC)، ادعاهای نادرست محصول یا نقض حق تکثیر، همگی گریبان‌گیر تبلیغ‌دهنده خواهند بود. در واقع، پلتفرم‌ها درآمدهای تبلیغاتی را جذب می‌کنند، اما احضاریه‌های قانونی و پیامدهای نظارتی را برای برندها باقی می‌گذارند و فرایندهای چندمرحله‌ای تایید و حکمرانی برند را بی‌اثر می‌سازند.