در یک ماه گذشته، چندین برند مطرح فشن از جمله Levi's، Prada و Dior کمپین‌های تبلیغاتی انیمیشنی خود را به مناسبت تعطیلات سال نو منتشر کردند. این برندها تبلیغات جدید خود را با مانور روی هنرهای دستی و سنتی مانند انیمیشن‌سازی سلولی (cel animation) و استاپ‌موشن (stop-motion) عرضه کردند تا مرز مشخصی با موج فزاینده هوش مصنوعی مولد (generative AI) و محتواهای کم‌کیفیت دیجیتال ایجاد کنند. با این حال، در هفته‌های بعد، کمپین برند Dior که با همکاری Sylvain Chomet، انیماتور سرشناس فرانسوی ساخته شده بود، با بررسی‌های دقیق کاربران مواجه شد و اتهامات مفصلی مبنی بر استفاده از هوش مصنوعی مولد در این ویدئوی به‌ظاهر دست‌ساز مطرح گردید.
افشاگری کاربران و پاسخ سازندگان کمپین Dior
کاربران در شبکه‌های اجتماعی از جمله اینستاگرام و ردیت (Reddit) با بررسی فریم‌به‌فریم ویدئوی تبلیغاتی Dior، نشانه‌هایی از به‌کارگیری فناوری‌های هوش مصنوعی را مطرح کردند. در پی این انتقادات، Sylvain Chomet و تهیه‌کننده این کمپین در گفت‌وگو با نشریه Variety استفاده از هوش مصنوعی مولد برای تولید کلیت ویدئو را رد کردند، اما اذعان داشتند که برای ایجاد برخی فریم‌های میانی از روش «درونیابی خودکار» (automated interpolation) استفاده کرده‌اند.
بررسی‌های فنی نشان می‌دهد فناوری درونیابی فریم‌ها به دو روش انجام می‌شود؛ در روش نخست، فریم‌ها به صورت الگوریتمی و بدون استفاده از هوش مصنوعی مولد با یکدیگر ترکیب می‌شوند. اما در مدل‌های جدیدتر، از هوش مصنوعی مولد برای خلق یک فریم کاملاً جدید استفاده می‌شود. اگرچه دقیقاً مشخص نیست کدام فناوری در پروژه Dior به کار رفته، اما بسیاری از مخاطبان در شبکه‌های اجتماعی ادعای اولیه برند مبنی بر ساخت کاملاً دستی و سنتی این اثر را گمراه‌کننده دانسته‌اند.
پدیده «دست‌سازنمایی» و پیامدهای آن برای برندها
در جدیدترین قسمت از پادکست فشن وب‌سایت Glossy، دنی پاریزی (Danny Parisi)، خبرنگار ارشد فشن، و زوفیا زویگلینسکا (Zofia Zwieglinska)، خبرنگار بین‌المللی این رسانه، به بررسی علل گرایش برندها به هنرهای دستی، پدیده «دست‌سازنمایی» (craftwashing) و تبعات ناشی از ادعاهای غیرواقعی پرداخته‌اند.
زویگلینسکا در این پادکست به حواشی این کمپین اشاره کرد و گفت: «بدترین بخش ماجرا این است که آن‌ها در ویدئوهای پشت صحنه نیز به شدت روی فرایند ساخت دستی انیمیشن مانور می‌دادند. یک انیماتور به من گفت که نمی‌توان فرض کرد تولید فریم‌های میانی به صورت خودکار، تصمیمات هنری و خلاقانه‌ای را که آن فریم‌ها نیاز دارند پوشش می‌دهد. همچنین مطرح شدن این ادعا از سوی Jonathan Anderson که اثر کاملاً با دست طراحی شده است، به معنای مطرح کردن ادعایی است که عملاً امکان اثبات و پشتیبانی از آن وجود ندارد.»