با آغاز استفاده روزافزون کاربران از عامل‌های هوش مصنوعی (AI Agents) برای انجام امور روزمره مانند خرید خواربار، رزرو پرواز و بررسی حساب‌های بانکی، این برنامه‌های هوشمند مستقیماً وارد وب‌سایت‌ها و پلتفرم‌های تجاری می‌شوند تا به نیابت از مشتری عمل کنند. این رویکرد جدید، شرکت‌ها را بر سر یک تصمیم استراتژیک قرار داده است: هنگام ورود یک عامل هوشمند به وب‌سایت، چه واکنشی باید نشان داد؟ در ماه اکتبر، سه شرکت بزرگ جهانی سه مسیر کاملاً متفاوت را در پاسخ به این پرسش انتخاب کردند.
مسدودسازی کامل: استراتژی نهادهای مالی و شرکت‌های هوایی
گروهی از کسب‌وکارها تصمیم گرفته‌اند دسترسی عامل‌های هوشمند به سیستم‌های خود را به‌طور کامل قطع کنند. جیمی دایمن (Jamie Dimon)، مدیرعامل JPMorgan Chase، در جریان گزارش درآمدی سه ماهه سوم سال ۲۰۲۶ اعلام کرد: «ما اجازه نخواهیم داد هر عامل هوشمند بیرونی وارد سیستم‌های شرکت شود.»
بر اساس گزارش رسانه The Verge، موسسه مالی Charles Schwab نیز دسترسی عامل‌های هوشمند به حساب‌های کاربری را مسدود کرده است. همچنین شرکت هواپیمایی Delta از اقدام عامل‌های هوشمند برای رزرو بلیط جلوگیری می‌کند.
ورود با اطلاعات مشتری و انتقال مسئولیت به کاربر
رویکرد دوم مربوط به کسب‌وکارهایی است که هیچ زیرساخت اختصاصی برای تشخیص یا جداسازی عامل‌ها ایجاد نکرده‌اند. در این حالت، عامل هوشمند با نام کاربری و رمز عبور خودِ مشتری وارد حساب می‌شود. بانک Bank of America در هشداری رسمی به مشتریان خود اعلام کرده است که هرگز اطلاعات ورود خود را در اختیار عامل‌های هوش مصنوعی قرار ندهند. بر اساس گزارش TechCrunch، این بانک تاکید کرده است که در صورت اشتراک‌گذاری اطلاعات ورود، «مسئولیت تمامی فعالیت‌های ناشی از این دسترسی بر عهده خود مشتری خواهد بود.»
در همین راستا، ابزار 1Password for Agents دقیقاً برای چنین سناریویی طراحی شده است. در این فرآیند، عامل هوشمند درخواست دسترسی می‌کند، کاربر آن را تایید می‌کند و سپس 1Password اطلاعات را مستقیماً در فرم ورود جای‌گذاری می‌کند بدون اینکه رمز عبور را به خود عامل ارسال کند. با این حال، در مشخصات این محصول اشاره‌ای نشده است که آیا وب‌سایت مقصد می‌تواند هویت عامل هوشمند را تشخیص دهد یا خیر.
ایجاد پروفایل مستقل: راهکار وال‌مارت برای شفافیت داده‌ها
شرکت Walmart مسیر متفاوتی را انتخاب کرده که به نظر می‌رسد دقیق‌ترین پاسخ به این چالش باشد. این خرده‌فروشی بزرگ پروژه‌ای با نام «پروفایل عامل» (Agent Profiles) را معرفی کرده که ظرف یک ماه از تاریخ ۲۱ اکتبر فعال می‌شود. این قابلیت به هر عامل هوشمند یک پروفایل اختصاصی در داخل حساب کاربر اعطا می‌کند.
در این سیستم، مشتریان می‌توانند برای خریدهای عامل هوشمند تاییدیه لحظه‌ای تعیین کنند یا سقف مشخصی برای پرداخت (برای مثال ۵۰، ۱۰۰ یا ۲۰۰ دلار) در نظر بگیرند. وال‌مارت تصریح کرده است که عامل‌های هوشمند همان قیمت‌هایی را مشاهده می‌کنند که یک کاربر انسانی می‌بیند و هر عاملی که قوانین پلتفرم را نقض کند مسدود خواهد شد.
وال‌مارت درباره علت توسعه این ابزار اعلام کرد: «امروزه وقتی مشتری از یک عامل هوشمند استفاده می‌کند، آن عامل با حساب خود مشتری وارد می‌شود. این یعنی تمامی خریدها — چه توسط مشتری انجام شده باشد و چه توسط عامل — بدون هیچ تمایزی در کنار هم قرار می‌گیرند.»
یک عامل هوشمند ممکن است رفتاری کاملاً متفاوت از کاربر انسانی داشته باشد؛ برای نمونه تمام صفحات یک سایت را پیمایش کند. اگر کسب‌وکارها نتوانند عامل را از مشتری تشخیص دهند، امکان رفتار متناسب با آن را نیز نخواهند داشت. ایجاد پروفایل مجزا به فروشنده اجازه می‌دهد متوجه شود چه کسی عامل را فرستاده و محدودیت مالی تعیین‌شده چقدر است.
حجم فعلی فعالیت‌ها و استانداردهای در حال شکل‌گیری
با وجود بحث‌های فراوان، حجم فعلی سفارش‌های ثبت‌شده توسط عامل‌های هوشمند هنوز بسیار محدود است. تونی شو (Tony Xu)، مدیرعامل DoorDash، در گزارش سه ماهه سوم خود که توسط TechCrunch منعکس شد، اشاره کرد که عامل‌های هوشمند بیرونی در مجموع «شاید چند صد سفارش» ثبت کرده‌اند. این در حالی است که DoorDash در همان سه ماهه مجموعاً ۹۹۳ میلیون سفارش (بیش از ۱۰ میلیون سفارش در روز) را پردازش کرده است.
هم‌زمان، قواعد مربوط به چگونگی احراز هویت عامل‌های هوشمند نزد کسب‌وکارها هنوز در مراحل اولیه قرار دارد. شرکت Sierra (فعال در حوزه خدمات مشتریان با هوش مصنوعی) به همراه Meta در حال تدوین پیش‌نویسی تحت عنوان «پروتکل عامل شخصی» (Personal Agent Protocol) هستند و بیش از ۴۰ شرکت در شکل‌دهی آن مشارکت دارند. بر اساس بررسی‌های انجام‌شده تا تاریخ ۱ نوامبر، هیچ کسب‌وکاری به صورت عملیاتی از این پروتکل با مشتریان خود استفاده نکرده است.
با این حال، در پیش‌نویس مورخ ۳۰ اکتبر این پروتکل، توصیه شده است که عامل‌ها درخواست‌های خود را با پروتکل پیشنهادشده Web Bot Auth امضا کنند تا شرکت سازنده آن‌ها مشخص شود. طبق گزارش PPC Land به نقل از شرکت امنیت بات DataDome، عامل هوشمند Muse متعلق به Meta از حدود ۱۲ اکتبر بدون اعلام رسمی، برخی از درخواست‌های خود را با همین روش امضا کرده است.
سه اقدام ضروری برای کسب‌وکارها پیش از همه‌گیری عامل‌ها
با توجه به سرعت رشد این فناوری، کسب‌وکارها باید سه اقدام کلیدی را پیش از مواجهه با حجم بالای عامل‌های هوشمند انجام دهند:
- بررسی نرم‌افزارهای ضدبات: بررسی کنید که ابزارهای امنیتی فعلی وب‌سایت شما در برابر عامل‌های هوشمند چه واکنشی نشان می‌دهند؛ آیا آن‌ها را مسدود می‌کنند، اجازه عبور می‌دهند یا قادر به تشخیص آن‌ها از انسان نیستند.
- اتخاذ تصمیم استراتژیک: پیش از آنکه پلتفرم یا تامین‌کننده امنیت وب‌سایت برای شما تصمیم بگیرد، رویکرد مشخص خود (مسدودسازی، پذیرش با مسئولیت کاربر، یا ایجاد پروفایل مجزا) را انتخاب و مکتوب کنید.
- پایش درخواست‌های امضاشده: از تیم فنی وب‌سایت خود بخواهید عامل‌هایی را که درخواست‌های خود را امضا می‌کنند زیر نظر بگیرند، زیرا این عامل‌ها هویتی شفاف از شرکت توسعه‌دهنده خود ارائه می‌دهند.