شرکت Meta با معرفی دستیار هوش مصنوعی جدید خود به نام Muse، وعده‌ای کوچک اما با پیامدهایی بسیار بزرگ را به صنعت گردشگری داده است. این شرکت Muse را به عنوان یک دستیار وظیفه‌محور معرفی کرده که قادر است طیف وسیعی از امور، از جمله «رزرو سفر» را انجام دهد. بر اساس اطلاعات ثبت‌شده در فروشگاه اپلیکیشن (App Store)، این ابزار هوش مصنوعی فرآیندهای تحقیق، مقایسه، رفت‌وبرگشت‌های متداول و در نهایت رزرو را برای برنامه‌ریزی و خرید کامل یک سفر بر عهده می‌گیرد. با این حال، بررسی‌های تخصصی رسانه Skift نشان می‌دهد که نحوه اجرای این جستجوها و رزروها توسط Muse دارای جزئیات فنی بسیار مهمی است که مسیر آینده فناوری سفر را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

بررسی عملکرد این دستیار هوش مصنوعی نشان می‌دهد که هیچ مسیر یکپارچه‌ای برای رزرو وجود ندارد، بلکه Muse از دو رویکرد کاملاً مجزا برای پروازها و هتل‌ها استفاده می‌کند. در بخش پروازها، این ابزار مستقیماً به زیرساخت‌های شرکت فناوری سفر Duffel متصل می‌شود، اما در بخش هتل‌ها، Muse مانند یک کاربر عادی وارد مرورگر شده و وب‌سایت‌های مصرف‌کننده را جستجو می‌کند. این تفاوت ساختاری، پیامدهای بسیار متفاوتی را برای فعالان صنعت گردشگری به همراه دارد.

اتصال مستقیم به پروازها در مقابل وب‌گردی برای هتل‌ها

در بخش پرواز، هوش مصنوعی Muse از طریق ارتباط مستقیم با شرکت زیرساخت سفر Duffel کار می‌کند. این اتصال مستقیم به Muse اجازه می‌دهد تا به موجودی زنده و قابل رزرو بیش از ۵۰۰ شرکت هواپیمایی دسترسی داشته باشد. فرآیند پرداخت نیز در این بخش از طریق کارت‌های مجازی صادرشده توسط شرکت Stripe انجام می‌شود؛ یکپارچه‌سازی فنی مهمی که Meta در زمان رونمایی از این ابزار، اشاره‌ای به آن نکرده بود.

در مقابل، فرآیند رزرو هتل کاملاً متفاوت است. در این بخش، Muse صرفاً یک مرورگر وب را باز کرده و وب‌سایت‌های خرده‌فروشی و مصرف‌کننده مانند Expedia و Hotels.com را درست همانند یک انسان جستجو می‌کند. این هوش مصنوعی خودش تصمیم می‌گیرد که کجا را جستجو کند، چه گزینه‌هایی را با هم مقایسه نماید و در نهایت رزرو از طریق کدام وب‌سایت انجام شود. در آزمایش انجام‌شده توسط Skift، زمانی که از Muse خواسته شد هتلی در شهر نیویورک برای تاریخ‌های ۱ تا ۲ نوامبر با بودجه ۳۵۰ تا ۴۵۰ دلار برای هر شب پیدا کند، این ابزار ابتدا هتل Marlton را بر اساس قیمت‌های منتشرشده پیشنهاد داد.

چالش‌های تجاری و هزینه‌های زیرساختی برای هتل‌ها

این دوگانگی در عملکرد به این معنی است که تنها مسیر رزرو پرواز، یک رابطه تجاری تعریف‌شده را برای شرکت‌های مسافرتی فراهم می‌کند. در سمت هتل‌ها، تأمین‌کنندگان صرفاً وب‌سایت‌هایی هستند که توسط این عامل هوش مصنوعی (AI Agent) بازدید می‌شوند. این هتل‌ها و پلتفرم‌ها هیچ کنترلی بر نحوه رفتار این دستیار هوش مصنوعی یا تعداد دفعات جستجوی آن ندارند، اما با این حال، به احتمال زیاد باید هزینه‌های زیرساختی ناشی از این فعالیت‌های جستجوی مداوم و سنگین را متحمل شوند.

در مدل سنتی، وب‌سایت‌های رزرو هتل برای ترافیک انسانی بهینه‌سازی شده‌اند، اما ورود ربات‌های هوش مصنوعی که به طور مداوم در حال مقایسه قیمت‌ها و ظرفیت‌ها هستند، بار پردازشی سنگینی را به سرورهای آن‌ها تحمیل می‌کند، بدون اینکه تضمینی برای تبدیل این جستجوها به رزرو قطعی وجود داشته باشد.

مقیاس بی‌سابقه کاربران Meta و بحران نسبت جستجو به رزرو

با توجه به مقیاس عظیم فعالیت Meta که روزانه ۳.۶ میلیارد کاربر فعال دارد، پیامدهای این فناوری بسیار جدی‌تر می‌شود. این شرکت برنامه‌های گسترده‌ای برای توسعه و عرضه دستیار Muse در تمامی اپلیکیشن‌های خود، پیام‌رسان WhatsApp و در نهایت عینک‌های هوش مصنوعی خود دارد. ورود این حجم عظیم از کاربران به چرخه استفاده از Muse می‌تواند نسبت جستجو به رزرو (look-to-book ratios) را در وب‌سایت‌های مسافرتی به شدت افزایش دهد.

افزایش این نسبت به معنای آن است که سیستم‌های تأمین‌کنندگان باید میلیون‌ها درخواست جستجوی تولیدشده توسط هوش مصنوعی را پردازش کنند تا شاید به تعداد اندکی رزرو واقعی دست یابند. این امر هزینه‌های زیرساختی و پهنای باند شرکت‌های گردشگری و هتل‌داری را به شدت افزایش می‌دهد، در حالی که کنترل کانال‌های فروش و نحوه نمایش برند آن‌ها کاملاً در اختیار هوش مصنوعی Meta خواهد بود.