گاجندرا سینگ شخاوات (Gajendra Singh Shekhawat)، وزیر گردشگری هند، در اجلاس جهانی شورای سفر و گردشگری (WTTC) در مالت اعلام کرد که این کشور قصد دارد آمار ورود گردشگران بین‌المللی خود را از ۹.۲ میلیون نفر کنونی به ۱۰۰ میلیون نفر تا سال ۲۰۴۷ برساند. این هدف‌گذاری در حالی مطرح می‌شود که ورودی گردشگران خارجی به هند برای دومین سال متوالی روند نزولی داشته است.

اهداف ۲۰۴۷ و چهار رکن استراتژیک هند

وزیر گردشگری هند در حضور فعالان صنعت در مالت، که با حضور مانفردی لوفور دوویدیو (Manfredi Lefebvre d'Ovidio)، رئیس هیئت‌مدیره WTTC، و گلوریا گووارا (Gloria Guevara)، مدیرعامل این شورا برگزار شد، چهار رکن اصلی برای دستیابی به هدف ۱۰۰ میلیون گردشگر را شامل اراده سیاسی (Political will)، بودجه و هزینه‌کردهای عمومی (Public spending)، مشارکت و هم‌افزایی (Partnership) و مشارکت مردمی (People's participation) عنوان کرد. با این حال، تحلیلگران به فقدان یک نقشه راه شفاف و اجرایی برای تحقق این ارقام اشاره می‌کنند.

آمارها نشان می‌دهند هند در سال ۲۰۲۵ تنها ۹.۲ میلیون گردشگر خارجی ثبت کرده است که نسبت به سال ۲۰۲۴ کاهش ۹.۴ درصدی و نسبت به اوج پیش از همه‌گیری کرونا در سال ۲۰۱۹ با ۱۰.۹ میلیون نفر، کاهش ۱۷ درصدی را نشان می‌دهد.

چالش‌های ژئوپلیتیک و کاهش بودجه‌های تبلیغاتی

پیش‌بینی‌ها برای سال ۲۰۲۶ نیز روند دشواری را ترسیم می‌کند. گزارشی از اتاق بازرگانی PHD برآورد کرده است که ورودی گردشگران خارجی در سال جاری میلادی ممکن است ۱۵ تا ۲۰ درصد دیگر کاهش یابد، چرا که جنگ ایران دالان‌های هوایی مورد استفاده پروازهای طولانی‌مدت را مسدود کرده است.

دستیابی به هدف ۱۰۰ میلیون ورودی طی دو دهه آینده مستلزم نرخ رشد سالانه حداقل ۱۲ درصد است؛ رقمی که به‌مراتب بالاتر از میانگین رشد سالانه ۷.۶ درصدی ثبت‌شده بین سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۹ است. در همین حال، دولت هند بودجه تبلیغات گردشگری برون‌مرزی خود را ۹۷ درصد کاهش داده و به حدود ۳۶۱,۷۷۰ دلار رسانده است، در حالی که بخش‌هایی از فعالان این صنعت خواستار اختصاص حداقل ۱۰ میلیارد روپیه هند برای این امر شده بودند.

موانع زیرساختی و مقایسه با الگوی ژاپن

اگرچه شخاوات به صدور ویزای الکترونیکی برای شهروندان ۱۷۷ کشور اشاره کرده است، اما اندیشکده دولتی NITI Aayog گزارش داده که فرآیند دریافت ویزا همچنان پیچیده و پراکنده است و با مشکلاتی نظیر ورود تکراری اطلاعات و نقص‌های فنی در درگاه الکترونیکی همراه است.

این وضعیت با مسیر رشد گردشگری در ژاپن مقایسه می‌شود. ژاپن در سال ۲۰۱۰ از دستیابی به هدف ۱۰ میلیون گردشگر بازماند، اما متعاقباً با تسهیل شرایط ویزا، توسعه ظرفیت فرودگاه‌ها، گسترش شرکت‌های هواپیمایی ارزان‌قیمت و تضعیف ارزش ین، توانست جهش سریعی را تجربه کند و در سال ۲۰۲۵ به ۴۲.۷ میلیون گردشگر برسد؛ کشوری که اکنون هدف ۶۰ میلیون گردشگر را برای سال ۲۰۳۰ دنبال می‌کند.