گوگل دیپ‌مایند (Google DeepMind) اعلام کرده است که مدل هوش مصنوعی جمینای (Gemini) در حال گذار از یک چت‌بات ساده به یک عامل هوش مصنوعی (AI Agent) است. کورای کاووک‌چوغلو (Koray Kavukcuoglu)، معاون ارشد و معمار ارشد هوش مصنوعی در گوگل دیپ‌مایند، در مصاحبه‌ای جدید فاش کرد که این شرکت جمینای را فراتر از یک مدل زبانی یا ابزار گفتگو می‌بیند؛ رویکردی که با دیدگاه سوندار پیچای (Sundar Pichai)، مدیرعامل گوگل، درباره آینده جستجو بر پایه هوش مصنوعی عاملی (Agentic AI) همسو است. به گفته کاووک‌چوغلو، هدف نهایی توسعه مدل‌ها دیگر صرفاً پاسخ‌دهی بهتر به پرسش‌ها نیست، بلکه ایجاد ابزارهایی است که بتوانند در کنار انسان و به نیابت از او دست به اقدام بزنند.

کدنویسی؛ دروازه ورود به دنیای عامل‌های هوشمند

کاووک‌چوغلو توضیح داد که نقطه عطف این تغییر نگرش، حوزه کدنویسی و مهندسی نرم‌افزار بوده است. این بخش به عنوان دروازه‌ای برای درک نحوه کار با ابزارها، توابع روزمره و جریان‌های کاری عاملی (Agentic Workflows) عمل کرده است. او اشاره کرد که تیم توسعه در جریان عرضه نسخه ۳.۰ جمینای، درس‌های زیادی درباره معنای واقعی مهندسی نرم‌افزار و تعامل هوش مصنوعی با ابزارهای کاربردی آموخت. به باور او، مهندسی نرم‌افزار حیاتی‌ترین حوزه‌ای است که سیستم‌های هوشمند باید در آن به موفقیت برسند، چرا که ریشه بسیاری از قابلیت‌های دیگر به شمار می‌رود. یادگیری نحوه آموزش مدلی که بتواند به صورت تعاملی با انسان کدنویسی کند، سرعت توسعه را در مراحل بعدی افزایش داد.

تکامل موازی نسخه‌های جمینای و بهبودهای ساختاری

لوگان کیلپاتریک (Logan Kilpatrick)، مجری مصاحبه، از کاووک‌چوغلو درباره «نوآوری‌های ساختاری» گوگل دیپ‌مایند پرسید. اگرچه معمار ارشد گوگل از فاش کردن جزئیات فنی خودداری کرد و نشان داد که تحولات مهمی در پشت صحنه در حال رخ دادن است، اما به روند همگرایی پروژه‌های موازی اشاره نمود. کاووک‌چوغلو توضیح داد که بسیاری از قابلیت‌های ارائه‌شده در نسخه‌های ۳.۶ و ۳.۷ جمینای حاصل پژوهش‌هایی است که از یک سال یا بیشتر آغاز شده بود. او گفت که در زمان توسعه نسخه ۳.۶، تیم توسعه چشم‌انداز روشنی از توانایی‌های نسخه ۳.۷ داشت و همگرایی این مسیرهای موازی در نهایت به بهبود چشمگیر کیفیت مدل منجر شد. به گفته او، تجربه کار با نسخه ۳.۵ نیز درک بهتری از نحوه تعامل واقعی کاربران با عامل‌های هوشمند و جریان‌های کاری عاملی به دست داد.

پارادوکس پیشرفت؛ روش‌های قدیمی در خدمت اهداف انقلابی

یکی از نکات کلیدی مطرح‌شده در این گفتگو، تضاد ظاهری میان ماهیت انقلابی دستاوردهای جدید و روش‌های ساخت آن‌ها بود. کاووک‌چوغلو معتقد است در حالی که خروجی کار عامل‌های هوش مصنوعی انقلابی به نظر می‌رسد، اما فرآیندها و تکنیک‌های بهینه‌سازی زیربنایی که برای آموزش این مدل‌ها استفاده می‌شوند، تغییر بنیادینی نسبت به گذشته نکرده‌اند. آنچه تغییر کرده، محیطی است که هوش مصنوعی در آن فعالیت می‌کند؛ محیطی که اکنون نیازمند درک شهودی نیت کاربر، مدیریت ابهام‌ها و همکاری نزدیک با انسان است. او تاکید کرد که در یک فضای رقابتی، مرزهای فناوری همواره جابه‌جا می‌شوند و توانایی درک نیازهای کاربر در حین انجام وظایف مشترک، برگ برنده گوگل در این مسیر است.

همسویی با استراتژی کلان گوگل

تغییر جهت جمینای به سمت عاملیت، بازتاب‌دهنده استراتژی کلی گوگل در تمامی محصولاتش است. خدماتی مانند Gmail، Google Sheets و Maps همگی با هدف کمک به کاربران برای انجام کارها طراحی شده‌اند و نه فقط ارائه اطلاعات. تبدیل شدن جمینای به یک عامل هوشمند فعال، نشان‌دهنده تحولی بزرگ در نحوه کارکرد کل اکوسیستم گوگل، از جمله موتور جستجوی این شرکت است. کاووک‌چوغلو در پایان اشاره کرد که اگر یک «عصای جادویی» داشت، تنها آرزویش هوشمندتر کردن مدل‌ها بود؛ چرا که افزایش هوش به طور خودکار باعث بهبود شهودی عملکرد مدل‌ها در تمامی زمینه‌ها می‌شود.