شرکت گوگل امکان جدیدی را فراهم کرده است که به کاربران اجازه می‌دهد تاریخچه چت‌ها و «حافظه» خود را از سایر چت‌بات‌ها به دستیار هوش مصنوعی Gemini منتقل کنند. این اقدام که فرآیند «انتقال زمینه» (context migration) یا «انتقال حافظه» (memory porting) نامیده می‌شود، به کاربران کمک می‌کند بدون نیاز به بازسازی دستی ترجیحات، اهداف و تاریخچه تعاملات خود، داده‌هایشان را جابه‌جا کنند. از سوی دیگر، این قابلیت فرصت‌های بی‌سابقه‌ای را برای تبلیغ‌دهندگان ایجاد می‌کند تا به داده‌های بسیار شخصی‌سازی‌شده و باکیفیت دسترسی پیدا کنند.

از چت‌بات ساده به عامل هوش مصنوعی

کوری کاووک‌اوغلو (Koray Kavukcuoglu)، معاون ارشد Google DeepMind و معمار ارشد هوش مصنوعی این شرکت، در یک مصاحبه ویدیویی اعلام کرد که گوگل به طور فزاینده‌ای به Gemini به عنوان یک عامل هوش مصنوعی (AI agent) نگاه می‌کند و نه صرفاً یک چت‌بات ساده. این دیدگاه توضیح می‌دهد که چرا سوندار پیچای (Sundar Pichai)، مدیرعامل گوگل، معتقد است هوش مصنوعی عامل‌محور (agentic AI) آینده جستجو را رقم خواهد زد. قابلیت جدید انتقال حافظه، گامی در جهت تحقق این چشم‌انداز است که داده‌های کاربر را از یک محیط بسته به یک دارایی قابل‌انتقال تبدیل می‌کند و پویایی رقابتی بازار هوش مصنوعی مصرف‌کننده را به شدت تغییر می‌دهد.

سازوکار انتقال حافظه و دستورالعمل‌های گوگل

جو مندس (Joe Mandese)، سردبیر رسانه MediaPost، پس از دریافت دستورالعمل‌هایی از سوی گوگل Gemini درباره نحوه انتقال چت‌ها، این ویژگی جدید را فاش کرد. بر اساس این فرآیند، سیستم به کاربر پیامی نشان می‌دهد تا به انتقال اطلاعات کمک کند. در این پیام آمده است:

«شما در حال کمک به من برای انتقال زمینه از یک دستیار هوش مصنوعی به دستیار دیگر هستید. وظیفه شما این است که مکالمات گذشته ما را مرور کرده و آنچه را که درباره من می‌دانید خلاصه کنید. در خروجی، لطفا از به کار بردن هرگونه ضمیر اول‌شخص (من، برای من، مال من) و ضمیر دوم‌شخص (تو، مال تو) خودداری کنید. در عوض، به فردی که درباره او اطلاعات کسب کرده‌اید با عنوان "کاربر" (the user) اشاره کنید یا از عبارات خنثی استفاده نمایید. تا حد امکان کلمات کاربر را عیناً حفظ کنید، به‌ویژه در مورد دستورالعمل‌ها و ترجیحات.»

پیامدهای استراتژیک برای تبلیغ‌دهندگان و برندها

برای آژانس‌های تبلیغاتی و برندها، این قابلیت دسترسی به داده‌های بسیار ارزشمند و با نیت خرید بالا (high-intent) را سرعت می‌بخشد. در شرایطی که قوانین حریم خصوصی مانند چارچوب شفافیت ردیابی اپلیکیشن (ATT) اپل در سیستم‌عامل iOS و حذف کوکی‌های شخص ثالث (third-party cookies) دسترسی به داده‌ها را محدود کرده‌اند، این ابزار به گوگل اجازه می‌دهد تا محدودیت‌ها را دور بزند. بر اساس اطلاعات ارائه شده در بخش Google AI Mode، این فرآیند از داده‌های صفر‌-دست‌اول (zero-party data) بهره می‌برد، کمپین‌های Performance Max (PMax) را تقویت می‌کند و نیاز به ابزارهایی مانند «سندباکس سیگنال» (Signal Sandbox) را که توسط مقررات حریم خصوصی تحمیل می‌شوند، برطرف می‌سازد.

به عنوان مثال، طبق اعلام Google AI Mode، وقتی کاربری یک فایل ۵ گیگابایتی از تاریخچه چت‌های خود شامل اهداف شغلی، وضعیت سلامتی، ترجیحات خرید و پروژه‌های برنامه‌نویسی را بارگذاری می‌کند، مدل‌های معنایی گوگل می‌توانند یک پروفایل هدفمند و ناشناس از نیازهای او ایجاد کنند. این پروفایل به نوبه خود بخش‌های مخاطب بسیار هدفمندی را در موتور جستجوی گوگل، YouTube و Maps تغذیه می‌کند.

چالش اعتماد و واکنش‌های احتمالی کاربران

با وجود مزایای تجاری گسترده، جلب اعتماد مصرف‌کنندگان بزرگ‌ترین مانع گوگل در مسیر موفقیت این قابلیت خواهد بود. در حال حاضر، کاربران خودشان تصمیم می‌گیرند که این داده‌ها را منتقل کنند و به عبارتی اطلاعات خود را داوطلبانه واگذار می‌کنند. با این حال، اگر مصرف‌کنندگان متوجه شوند که انتقال تاریخچه چت‌های خصوصی و صمیمانه آن‌ها از پلتفرم‌هایی مانند ChatGPT یا Claude منجر به نمایش تبلیغات بسیار هدفمند در YouTube در روز بعد می‌شود، این موضوع می‌تواند موجی از اعتراضات و بازخوردهای منفی را در زمینه حریم خصوصی به همراه داشته باشد.